kişisel depresyon anları film

Posts Tagged ‘Wes Craven’

Zaten filmin tekrar çekileceğini duyduğumda içimde bir heyecan belirmişti. Bu heyecan eski dostun tekrar geri gelmesi gibi bir şeydi. Eh bir yerde Freddy kankamızdı bizim. Sinema tarihinde hiç bir karakter hele hele, korku filmi karakteri bu kadar sevilmemiş fanları olmamıştır. Tabi Freddy’nin bu kadar sevilmesinin sebebi elbetteki Freddy rolü ile özdeşleşen, Robert Englund olmuştur. Şimdi yeni çevrimde filmin tek eksiği olarak Robert Englund‘ı gösterebiliriz. Robert Englund‘sız bir Freddy hiç tat vermiyor…

Öyle ki Robert Englund Fredi karakterine iki şey aşılamıştı. Korkunç ama komikti Freddy karakteri ancak son çevrimde, Jackie Earle Haley karakteri oldukça başarılı bir oyun sergilemiş ama ben Robert Englund‘daki o samimiyeti göremedim kendisinde. Jackie Earle Haley sempatiklikten yoksun daha karanlık bir Freddy çıkartmış kaşımıza…

Bunun haricinde film için söylenecek kötü şeylerden biri ise Freddy’nin makyajıydı. Film özel efektlerle desteklenmiş ama Freddy makyajı kesinlikle olmamış ve ses pek oturmamış. Ana hikayeye sağdık kalınmış abuk sabuk fevri hatalar yapılmamış. Hikayeye sağdık kalınması bir yerde iyi olmuş çünkü eklemeler çıkarmalar, yada olayları abartmalar tam anlamıyla bir Elm Sokağı faciasına dönüşebilirdi.

Yalnız şunu belirtmek istiyorum iyi bir kopya olmuş. Diğer kopya ve uyarlamalar gibi içine etmemişler. Ancak belirttiğim gibi kara bir Freddy karşımızda. Espri anlayışı sıfır, eğlendirme gibi bir misyonu yok. Şimdi tabi iki arada bir derede kalıyoruz. Freddy böyle mi olmalıydı diye? Benim gibi fanatikleri tatmin etmemiştir film ama doğrusunu söylemek gerekirse de bozmadan yapılan iyi bir film olmuş. Ancak bu korku severleri tatmin etmez…

Görsellik ve efektler sırıtmadan çıkıyor karşımıza. Bu konuda takdir ediyorum ekip üyelerini. Ancak bir kere daha anlıyoruz ki efekt demek iyi bir şey demek değildir. Filmin konusuna deyinemeyeceğim bile. Başarılı bir uyarlama olmuş, ancak filmde o ilk filmdeki -ki ilki ile kıyaslıyorum- samimiyet yok… filmin gerçekten film olduğu bariz belli. Oysa Freddy’nin sevilme sebeplerinden birisi, bize çok yakın olması, çok sempatik olmasıydı. Ölüm makinesi geliyor bizi öldürecek edası işlenmiş filme… Korkmuyoruz tabi…

Keşke şöyle eski kült filmler gösteren filmler olsa da şu filmleri, sinemada izleyebilseydik. Yani versiyonu bile olsa Elm Sokağında Kabus’u  sinemada izlemek ayrı bir zevkti… Bu arada filmin ikincisi de yolda…

Yönetmen: Samuel Bayer

Senaryo: Wesley Strick, Eric Heisserer, Wes Craven (karakterler)

Oyuncular:

Linkler:

http://www.nightmareonelmstreet.com/

http://www.imdb.com/title/tt1179056/

daha fazlası

Yazıya şunu belirterek başlamalıyım ki 1972 yapımı Wes Craven imzalı film kadar başarılı bir yapım değil. Tamam 1972 yapınında da oyunculuk üst düzeyde değildi ancak vermesi gerekenleri daha iyi verebiliyordu. 1972 yapımına bakınca filmden insan çok şey bekliyor ister istemez ama karşımıza çıkan ne basit bir film. Yani kısacası vakit harcamaya değmez bile…

Dedim ya eğer bu filmi izleyecekseniz 1972 yapımını izleyin diye en azından Craven’in karakterleri daha gerçekçi ve etkileyici geliyor size. Yönetmen son versiyonunda ne yapsam ne etsem diye düşünmüş durmuş. Mantık hataları hat safhada. Final sahnesinde mikrodalga fırına ne demeli yada çekiç… ve sıralanabilecek onlarca saçma sahne. Anlamıyorum eğer iyisini yapamayacaksanız bırakın eskisi kalsın ortada…

Filmde korku öğesi sıfır. Yani film sizi ne rahatsız ediyor nede geriyor. Anlatılmak istenen sessiz sakin bir ailenin damarına basarsanız ne kadar vahşi olabilecekleri. Anlatabilmiş mi tartışılır elbet.

Mari ve ailesi, dağ evlerine kafa dinlemeye giderler. Mari arkadaşı, Paige le takılmak için babasından arabasını alır ve yola koyulur. Paige, bir markette çalışmaktadır. İş çıkışı bir müşterisinin kaldığı motele esrar almak için giderler. Bu arada onlar orada kafayı yaparken, genç çocuğun ailesi gelir. Tabi bu sıradan bir aile değildir.

Bu aile iki kızı rehin alır. Kaçmaya çalışan kızlara tecavüz ederler ve Paige’i öldürürler. Mari, bir şekilde kaçmayı başarır. Ancak katiller onun öldüğünü sandığı için onu bırakır. Fırtına başlamıştır. Katil aile (sanıyorum aile idi) bir eve sığınır. Bu ev Mari’nin ailesinin evinden başla bir ev değildir. Kötü ailenin iyi oğlu, Justin bu olayı Mari’nin annesine çaktırır. Mari’de gecenin bir yarısı yarı baygın bir halde eve gelince işler çığırından çıkar. Masum aile birden canavara dönmüştür.

Sahneleri etkileyici bulmadığımı söyleyebilirim. Keza 1972 yapımının yanından bile geçmiyor. Ha çok boş vaktim var diyorsanız, sayfalarda ilerledikçe bence daha iyi filmler bulabilirsiniz. Israrcıysanız buyurun izleyin…

Yönetmen : Dennis Iliadis

Oyuncular:

Linkler:

http://www.sinemalar.com/film/31361/Soldaki-Son-Ev/

http://www.imdb.com/title/tt0844708/

daha fazlası