Goncagül Sunar

Issız Adam

Şubat 26th, 2009 |

Sonunda Issız Adam’ı izleyebilme şerefine nail oldum. He bu zamana kadar izlememiştim çok mu şey kaybetmişim, hayır.

Herkes filmi sevsin dursun ben filmi beğenmeyen tayfadanım. Filmin tutma sebeplerinden birisi de her insanın hayatında olabilecek klişelerin bir arada olması. Karakterlere ve filme baktığınızda hayatınızdan bir çok kareyi yakalayabilirsiniz.

Bu zamana kadar izlediğim en kötü Çağan Irmak filmi. Çağan Irmak’ın o şiirsel anlatımına bu filmde rastlamak mümkün değil. Bir hikayede gezinen rüzgarmışız imajı veren o kamera dolanımları yok. Oyunculuklar ise beklediğimden daha kötü. Cemal Hünal, Alper karakterine oturmuş ve filmdeki diğerlerine göre güzel bir oyunculuk çıkarmış ancak aynı şeyi Ada karakterini oynayan Melis Birkan için söyleyemeyeceğim. Filmin kendi içerisinde geçen replikle diyaloglar hakkında bir açıklama yapacağım. “Uzun cümleler kurmak etkili konuşmak anlamına gelmez.” filmde bir tane bile etkileyici replik bulamadım. Evet film, kısa süren bir aşkı anlatıyor ama, biz daha kısa ve havada bir ilişkiyi görüyoruz karşımızda. Görüntüler bir ilginç, sesler bir ilginç geldi bana. Film boyunca çoğu şey üst seslerle anlatılmaya çalışılmış Hani bu işi biraz daha sempatikleştirip eğlenceli bir üst sesle hikaye anlatılabilirdi ama, karakterler kendi hikayelerini üst seslerini anlatmışlar. Bilhassa Ada’nın üst konuşmaları bariz metinden okunuyor hissi verdi bana. Yükselip alçalan, kulaklarımı tırmalayan bir sesle cebelleştim film boyunca. “Bana Ond And Wise Çal”dan beri takip ettiğim Çağan Irmak bu kez beni hayal kırıklığına uğrattı…

Nedense filme kendimi sokamadım bir türlü. Klasik Fransız melodramlarından esintiler yakaladım başta, tamam olabilir dedim ama bu olabiliri kurtaracak tek şey vardı filmde, müzikleri. Evet müzikler özenle seçilmişti. Sanki Çağan Irmak ben eski şarkıları alır, görüntüler de önemli değil, film yaparım iddiasına girmiş ve bu filmi yapmıştı. Filmin izlenme sebeplerinin en başında seçilen müzikler gelmekte.