kişisel depresyon anları film

Posts Tagged ‘Connie Britton’

American Horror Story’i görünce aklıma ilk gelen beni Masters of Horror gibi bir yapımın karşılayacağıydı. Her bölüm farklı bir hikayenin geleceğine kendimi şartlandırmıştım. Ancak dizi beni yanılttı. Her ne kadar dizi tek mekana ve sabit karakterlere sıkışmış olsa da sezon yarısına kadar dizi beklediğim şekilde ilerledi. Her dölüm de ayrı bir hikaye ayrı bir konu ve karakter çıktı ortaya.

Tüm bu olayların ortak noktası ise bir evde geçmesi. Amerikan korku filmlerinin klasik perili evi karşımızda. Ev yapıldığından itibaren yaşayanlar üzerindeki etkilerinden dolayı onlarca olay olmuş. Evin geçmişine tam anlamıyla inilmemiş. İlk olay izinsiz kürtaj yaptıran bir doktorla başlıyor. Ancak evin sakinlerine baktığımızda çoğunlukla doktorlardan oluştuğunu görüyoruz.

American Horror Story, Harmon ailesinin perili eve taşınmasıyla başlıyor. Ben  ve Vivien evlilikleri sallantıda olan bir çifttir. Psikolog olan Ben üniversiteden bir öğrencisiyle ilişki yaşayınca eşi Vivien ile arası bozulur. Yani bir başlangıç yapmak içinse bu evi kiralarlar. Ben aynı zamanda evi hastalarını muayene etmek için kullanmaktadır.

Bu arada evde gariplikler olur. Ben’in hastaları da bir gariptir. Akabinde öğreniriz ki, hastalar ve eve giren çıkanlar aslında bu evde ölmüş olan kişilerdir. Ölüler zaman zaman ortaya çıkarak kendilerini gösterirler. Dizinin asıl kötüsü ise bir okula girip dehşet yaratmış sonrada evde öldürülmüş Tate Langdon karakteridir. Tate Harmon  ailesinin genç kızları, Violet ile birlikte olur. Bu arada gizlice Vivien’i de hamile bırakır.

Hikaye Vivien’in hamile kalmasından sonra kırılmaya ve klasik her bölüm farklı hikaye boyutundan çıkar. Vivien iki bebeğe hamile kalmıştır. Birisi kocası Ben’den diğeri ise bir hayaletten. Bu durum Vivien’in psikolojisini bozar. Vivien evde bir sorun olduğunu anlar ve oradan ayrılmak ister ancak tabi ki ayrılamaz.

Bir dizi olunca çok şey işleniyor elbette. Bunların tamamı anlatmak biraz zor. Ancak klasik korku öğelerinin bolca olduğu, klasik kamera hareketlerinin sıkça rastlandığı, korkutmayan ancak kendini izlettiren bir dizi. İlk bölümler akıp giderken sonrasında dizi birden bire güç kaybediyor. Ancak sonunda yine performansını yükselterek izlenebilir duruma getiriyor kendini. Sezon finali beni oldukça şaşırttı, açıkçası hikayenin devamı gelmeyecekmiş gibiydi ancak ikinci sezon onayı alınmış. Sanıyorum farklı bir aile karşımıza çıkacak. Ancak hikayenin kronikleşme olasılığı yüksek gibi.

Birde dizinin sezon finalinde Harmon ailesinin takındığı tavrı Beetle Juice‘deki Maitland ailesine benzettim. Özetle az olan korku dizileri içerisinde -hatta hiç olmayan- izlenilebilir başarılı bir dizi American Horror Story. Belirtmekte gerekir ki,, açılış jeneriği diziden çok çok iyi…

Yaratıcılar: Ryan Murphy, Brad Falchuk

Oyuncular:

Linkler:

http://www.imdb.com/title/tt1844624/

https://www.facebook.com/americanhorrorstory?sk=wall

http://www.fxnetworks.com/shows/originals/ahs/

daha fazlası

Zaten filmin tekrar çekileceğini duyduğumda içimde bir heyecan belirmişti. Bu heyecan eski dostun tekrar geri gelmesi gibi bir şeydi. Eh bir yerde Freddy kankamızdı bizim. Sinema tarihinde hiç bir karakter hele hele, korku filmi karakteri bu kadar sevilmemiş fanları olmamıştır. Tabi Freddy’nin bu kadar sevilmesinin sebebi elbetteki Freddy rolü ile özdeşleşen, Robert Englund olmuştur. Şimdi yeni çevrimde filmin tek eksiği olarak Robert Englund‘ı gösterebiliriz. Robert Englund‘sız bir Freddy hiç tat vermiyor…

Öyle ki Robert Englund Fredi karakterine iki şey aşılamıştı. Korkunç ama komikti Freddy karakteri ancak son çevrimde, Jackie Earle Haley karakteri oldukça başarılı bir oyun sergilemiş ama ben Robert Englund‘daki o samimiyeti göremedim kendisinde. Jackie Earle Haley sempatiklikten yoksun daha karanlık bir Freddy çıkartmış kaşımıza…

Bunun haricinde film için söylenecek kötü şeylerden biri ise Freddy’nin makyajıydı. Film özel efektlerle desteklenmiş ama Freddy makyajı kesinlikle olmamış ve ses pek oturmamış. Ana hikayeye sağdık kalınmış abuk sabuk fevri hatalar yapılmamış. Hikayeye sağdık kalınması bir yerde iyi olmuş çünkü eklemeler çıkarmalar, yada olayları abartmalar tam anlamıyla bir Elm Sokağı faciasına dönüşebilirdi.

Yalnız şunu belirtmek istiyorum iyi bir kopya olmuş. Diğer kopya ve uyarlamalar gibi içine etmemişler. Ancak belirttiğim gibi kara bir Freddy karşımızda. Espri anlayışı sıfır, eğlendirme gibi bir misyonu yok. Şimdi tabi iki arada bir derede kalıyoruz. Freddy böyle mi olmalıydı diye? Benim gibi fanatikleri tatmin etmemiştir film ama doğrusunu söylemek gerekirse de bozmadan yapılan iyi bir film olmuş. Ancak bu korku severleri tatmin etmez…

Görsellik ve efektler sırıtmadan çıkıyor karşımıza. Bu konuda takdir ediyorum ekip üyelerini. Ancak bir kere daha anlıyoruz ki efekt demek iyi bir şey demek değildir. Filmin konusuna deyinemeyeceğim bile. Başarılı bir uyarlama olmuş, ancak filmde o ilk filmdeki -ki ilki ile kıyaslıyorum- samimiyet yok… filmin gerçekten film olduğu bariz belli. Oysa Freddy’nin sevilme sebeplerinden birisi, bize çok yakın olması, çok sempatik olmasıydı. Ölüm makinesi geliyor bizi öldürecek edası işlenmiş filme… Korkmuyoruz tabi…

Keşke şöyle eski kült filmler gösteren filmler olsa da şu filmleri, sinemada izleyebilseydik. Yani versiyonu bile olsa Elm Sokağında Kabus’u  sinemada izlemek ayrı bir zevkti… Bu arada filmin ikincisi de yolda…

Yönetmen: Samuel Bayer

Senaryo: Wesley Strick, Eric Heisserer, Wes Craven (karakterler)

Oyuncular:

Linkler:

http://www.nightmareonelmstreet.com/

http://www.imdb.com/title/tt1179056/

daha fazlası