Geçtiğimiz sene İstanbul Film Festivali’nde de gösterilen ancak o dönem itibari ile izleyemediğim film Wai dor lei ah yut ho. Ya da bilinen adıyla Dream Home. Film 2010 Hong Kong yapımı, yönetmen koltuğunda ise Ho-Cheung Pang var. Filmin çıkış konusu oldukça ilginç. Açılışta uzun uzadıya Hong Kong’un 2007′deki gelir seviyesi, yeni yapılan binaları ve bunların fiyatları hakkında bilgi veriliyor. Bu cümlelerin gelir ve gider anlatımlarının sonunda ise “Çılgın bir şehirde birinin hayatta kalmayı başarabilmesi için daha da çılgın olması gerekir.” cümlesi ile final yapıyor. Bu dakikadan sonra biz de bir çılgının hayatını gözlemlemiş oluyoruz.

Film iki ayrı ve paralel işleyen hikaye ile ilerliyor. Her iki hikayenin kahramanı da Cheng Lai-sheung. Cheng Lai-sheung bir bankada çalışmaktadır. İşi ise telefonda bir şeyler satmaktır. Burada izlediğimiz Cheng Lai-sheung’in hayalindeki Hong Kong Limanı manzaralı olan bir dairenin peşindedir. Bu istediği daireyi alabilmek için iki işte birden çalışır. Ancak evin fiyatı o kadar yüksektir ki bunu bir türlü başaramaz.

Cheng Lai-sheung’un ikinci kişiliği ise seri katildir. Hayalindeki evi alabilmek için o hayalinin önünde kim varsa hepsini öldürür. Evi satacak kişiden tutunda, yeni alıcılara, emlakçılara varıncaya kadar. Filmin şiddet yönü de bu kısımda başlıyor. Şiddet sahneleri oldukça fazla tutulmuş. Ya da biz izleyicilere diğer bölümler pek etkili olmadığı için öyle geliyor.

Yönetmen Cheng Lai-sheung’in çocukluğuna da inerek bu ev sevdasının nasıl başladığına göz atmış. Sinemasal olarak etkili bir anlatım güttüğünü söyleyemeyeceğim film için. Ancak konu itibari ile, birde İstanbul gibi bir şehirde yaşıyorsanız, filmin ne anlatmak istediğini çok iyi bir şekilde anlıyorsunuz. Bir kaç şiddet sahnesinin gerçekten yaratıcı olduğunu düşünüyorum. Ancak yine de bazı sahnelere anlam veremediğim oldu.

Filmde şiddet oldukça fazla ancak kan kullanımı çok fazla değil. Bu da izlediğimiz diğer filmlerle kıyasladığımızda bana kansız bir film gibi geldi. Filmin şiddeti, bir yana böyle saplantılı bir kişinin ailesine de yaptıkları aslında anlatılmak istenenin özetini yapıyor bir yerde.

Film farklı ve güncek bir konuya değinmiş olsa da bunu tam anlamıyla bize anlatamıyor. Filmin şiddet kısmı ev sahibi olma, kredi borçları, ekonomik sorunlar gibi klasik ve sürekli yaşadığımız gerçekliklere değiniyor ancak bunda yoğunlaşmamızı sağlayamıyor. Yani bu sosyal durumlara dokunuyor ancak eleştirel anlamda pek bir şey yapamıyor.

Filmin kurgusu oldukça basit tutulmuş. Her geçen sahne bir öncekinin habercisi oluyor ve filmin sonunu daha ilk dakikalardan olayı anlar anlamaz getirebiliyorsunuz. Final de zaten olması gerektiği gibi sizi şaşırtmıyor. Bana tek farklı gelen kısım Cheng Lai-sheung’in babasının ölümüne göz yummasıydı. Ama zaten bu da yavaş ilerleyen sahnenin başından belliydi.

Bu arada Cheng Lai-sheung’in ile sevgilisi arasında az geçen diyaloglarda oldukça ince detaylara yer verilmiştir. Diyaloglarda Güney Kore’deki ilişkilerle kendi ilişkileri kıyaslanırken, takındığı tavırları ve anlam veremedikleri olayları insanın aklına sokuyor. İlişkiler ile dayak – şiddeti eleştiriyor. Bir nevi, Cheng Lai-sheung’in uyguladığı şiddeti meşru kılmaya çalışırken, bir yandan da bunu eleştiriyor.

Senaryo çok başarılı olmamakla birlikte, içerdiği gerilim ve şiddet sahneleri meraklıları için oldukça başarılı. Filmin final hesaplaşması artık her şeyin son bulduğunu anlatır cinsten. Zaten o kadar cinayetin üstüne dairenin fiyatının düşmemesi de saçma olurdu. Kısacası film her ne kadar sosyal duruma pek fazla değinmese de, bir insanın istediğine ulaşma konusunda ne kadar acımasız olabileceğini anlatan başarılı bir film. Gerek, renkler, gerekse kamera açıları, görsel olarak tatmin edici. İzleyin derim.

Yönetmen: Ho-Cheung Pang

Senaryo: Ho-Cheung Pang, Kwok Cheung Tsang, Chi-Man Wan

Oyuncular:

Linkler:

http://www.imdb.com/title/tt1407972/